Zapach strachu

Podobne artykuły

Strach ma nie tylko wielkie oczy, ale również swój zapach. W sytuacji skrajnego zagrożenia charakterystyczną woń wydzielają różne gatunki – od insektów aż po ludzi. Kraska jest pierwszym gatunkiem ptaków, u których stwierdzono tego rodzaju mechanizm zachowań.

Kraski odbywają dalekie wędrówki. Południowa Afryka.

Badania wykazały, że pisklęta krasek (Coracias garrulus) wymiotują ze strachu, gdy ich gniazda zostaną zaatakowane. W ten sposób ostrzegają swoich rodziców o zbliżającym się lub niedawnym niebezpieczeństwie. Cuchnąca, pomarańczowa wydzielina powoduje, że gniazdo kraski przestaje być atrakcyjną zdobyczą a zapach alarmuje rodziców powracających do gniazda o nieprzyjemnym zajściu.

Naukowcy badali kraski w warunkach kontrolowanej populacji w Almerii, w południowo-wschodniej Hiszpanii. Badano „zapachowe aspekty” życia krasek, przeprowadzając eksperymenty na aktywnych ptasich gniazdach – głównie skrzynkach lęgowych, choć część obserwowanych par wykorzystywała również opuszczone gniazda innych ptaków lub otwory i szczeliny w pniach drzew i skał.

Obserwowano 15 gniazd z 10-dniowymi pisklętami. Wejścia do dziewięciu z nich „wypędzlowano” substancją o zapachu wymiocin a pozostałych sześciu pokryto zapachem cytrynowym. Wszystkie gniazda obserwowano dodatkowo przez kolejne 100 godzin. Obserwatorzy odnotowywali częstotliwość powrotu rodziców do skrzynek lęgowych, nie wiedząc, jaki zapach zastosowany był przy każdym z gniazd. Zaobserwowano, że rodzice powracający do gniazd potraktowanych zapachem wymiocin wykazywali większą ostrożność, poświęcając więcej czasu, by dołączyć w gnieździe do piskląt.

Wykazano, że zapach pozwala rodzicom lepiej chronić swoje potomstwo, zachowując czujność wobec wszelkich oznak niebezpieczeństwa. Badania potwierdziły, że dorosłe kraski potrafią rozpoznać „zapach strachu” u swojego potomstwa a jego woń odgrywa istotną rolę w międzygatunkowej komunikacji.

Kraska zwyczajna (Coracias garrulus) fot. Zeynel Cebeci

Kraski nie są jedynym gatunkiem komunikującym się za pomocą zapachów. Podobne zachowania wykazuje fulmar zwyczajny (Fulmarus glacialis). Wcześniej odkryto, że nurniczek czubaty (Aethia cristatella) wydziela substancję o zapachu mandarynki, w celu zwiększenia swojej atrakcyjności wobec osobników płci przeciwnej.

Mateusz Łukasiewicz / fot. Snowmanradio; Engineer111; Christian Svane (csv); (wikipedia.org)

Więcej podobnych

Komentarze

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Proszę wpisać swój komentarz!
Proszę podać swoje imię tutaj

Reklamaspot_img

Popularne