Szczury są wieczne

Do najbardziej niebezpiecznych naszych sąsiadów należą szczury i karaluchy. Wiemy jednak o nich za mało, aby podjąć z nimi skuteczną walkę.

Szczur wędrowny (Rattus norvegicus) — gatunek gryzonia z rodziny myszowatych (Muridae).

Od czasów rewolucji neolitycznej człowiek „ucywilizował” wiele gatunków zwierząt, czyniąc ich swymi towarzyszami łowów, zabaw czy przedsięwzięć artystycznych. Inne potraktował jako swą bazę żerową – dostarczycieli łatwo przyswajalnego białka. Ale pojawiła się także kategoria zwierząt, które wbrew naszej woli stały się bardzo uciążliwymi sąsiadami ludzkich siedzib. Do najbardziej uciążliwych i niebezpiecznych należą dwa gatunki: szczury i karaluchy.

Paradoksalnie wiemy o nich bardzo niewiele, o wiele za mało, aby podjąć skuteczną walkę i wyeliminować grożące nam z ich strony ustawiczne zagrożenie pandemią. W XIV wieku Europa utraciła jedną trzecią swych mieszkańców z powodu największej w dziejach epidemii dżumy, której nosicielami były pasożytujące na szczurach pchły. Nie zdajemy sobie sprawy, że od tamtych czasów niewiele się pod tym względem zmieniło – szczury są nadal przechowalnią i wylęgarnią groźnych chorób, z tą tylko różnicą, że ludzkość, bardziej niż w przeszłości, potrafi sobie – dzięki medycynie – z nimi radzić.

Przeprowadzone ostatnio na terenie Nowego Jorku badania tamtejszej populacji szczurów wykazały ogromne potencjalne zagrożenie epidemiologiczne ze strony tego gatunku. Pracujący pod kierownictwem dyrektora Centrum Epidemiologii Uniwersytetu Columbia zespół przebadał 133 osobniki złapane w różnych punktach Manhattanu i doszedł do alarmujących wniosków.

We krwi badanych szczurów zidentyfikowano 15 z 20 najgroźniejszych bakterii i pierwotniaków chorobotwórczych objętych testem – w tym tak dobrze znane epidemiologom bakterie z rodziny Salmonella i pałeczki Escherichia coli. Ponadto okazało się, że kilka osobników nosiło w sobie wirus Seul, który wywołuje gorączkę krwotoczną z zespołem nerkowym. Wiadomo, że przenoszą go myszy i szczury, ale nigdy nie brano pod uwagę, że może on występować u gryzoni zamieszkujących Nowy Jork.

W swoich wnioskach zespół nie był w stanie zaproponować konkretnych kroków zmierzających do eliminacji wskazanych zagrożeń. Wszak wiadomo, że szczury, podobnie jak diamenty, są wieczne.

Andrzej Chojnowski / fot. wikipedia

Karaluch, karaczan wschodni (Blatta orientalis)Blatta OrientalisSzczur wędrowny (Rattus norvegicus)

    • ©Fundacja Ochrony Głuszca 2013
    • projekt - Unia Interactive

    Facebook

    Twitter